Mijn naam is Jelle en ik ben verslaafd aan alcohol en kalmeringsmiddelen. Ik ben geboren in 1982 in het Diakonesse Ziekenhuis in Arnhem.

Mijn beide ouders zijn bekend met de ziekte verslaving. Mijn biologische vader was gok & alcoholverslaafd. Mijn moeder was bekend met alcohol maar kon op tijd stoppen. Mijn ouders zijn gescheiden zolang ik me kan herinneren.

Sinds een jaar of 12 heb ik de nieuwe vriend van mijn moeder als mijn vader geaccepteerd en als vaderfiguur gezien.
De bezoekregeling met de biologische vader verliep zo slecht dat ik nooit een hechte band heb opgebouwd met mijn vader. Tenminste, hij komt nu niet meer in mijn leven voor.

De basisschool heb ik tot en met groep 6 in Arnhem gevolg. Voor groep 7 & 8 ben ik naar Dieren verhuisd.

Voor mijn puberteit dronk ik al af en toe alcohol. Niet om iets goed te praten, maar meer millennials kunnen dit zeggen. Dus geen drama hier.

Op de middelbare school begon ik al snel met blowen zodat ik van gymnasium naar HAVO ben afgezakt. Daarna ging ik tot 4x toe naar het HBO maar heb daar nooit een diploma voor gehaald, mede door gebruik en psychische problemen (psychoses).

Sinds 2003 ben ik met terugwerkende kracht in de Wajong geplaats met de status “schizofrenie” (iets wat ik betwist met de kennis van nu). Dit zorgt tot vandaag voor een stabiel inkomen. Wil niet zeggen dat ik stil zat overigens al die jaren. Zie ook mijn CV.

Toen ik in Dieren woonde zat ik bij een soort privé georganiseerde scouting. Waar veel werd gewandeld door het bos in de weekenden. Hier leerde ik ook iemand kennen die mij later in contact bracht met een cannabisverkoper die niet controleerde op leeftijd.

De middelbare school heb ik uiteindelijk afgerond met een redelijk indrukwekkend diploma voor HAVO. Tegen mijn examens zeiden mijn vriendin en beste vriend toentertijd dat ik beter kon stoppen met blowen. Dat is toen 9 maanden op wilskracht gelukt en toen raakte ik overspannen.

Door de terugval in blowen maakte ik niet de slimste keuze om op mijn 18e jaar, toen mijn ouders mij hadden gevraagd het pand te verlaten thuis, mijn biologische vader op te zoeken in Den Haag. Daar kon ik bij, twee eigenlijk niet zo goed bekende familieleden wonen en eten. Ik wil mijn oom nog even bedanken voor de geweldige gehaktballen.

Helaas kwam ik in het westen ook in aanraking met harddrugs. Na een paar maanden in Den Haag waren de problemen uit de hand gelopen en belde ik een middelbare schoolvriend om mij te helpen aan een kamer in Zwolle. Dat deed hij. Ik schreef mij opnieuw in voor een HBO Informatica en kon instromen in het 2e jaar van de Bedrijfskundige Informatica aan Windesheim. Echter, doordat ik in de kamerwoning alweer in aanraking kwam met types die drugs gebruikte en verkochten, maakte ik ook deze opleiding niet echt tot een succes. Nee, gewoon helemaal niet. Inmiddels, de aanslagen van 11 september 2001 nog vers in het geheugen, verloor ik in 2002 de grip op de werkelijkheid en belandde ik in een acute paranoïde psychose. Daarom werd ik onder milde dwang afgevoerd naar de Zwolse Poort in Raalte. Daar werd ik al snel in slaap gebracht met snelwerkende dwangmedicatie (Cisordinol Acutard en Tranxene).

Daarna is geprobeerd mij te resocialiseren in Zwolle. Ik probeerde ook verder te studeren. Uiteindelijk ging ik weer blowen en werd als gevolg daarvan uit de ReSo gezet. Ik moest tijdelijk bij het Leger des Heils slapen. Met hulp van mijn ouders (moeder & pleegvader) had ik al snel een flatje in Zutphen echter in 2003. Door mijn gebruik en medicijnen die ik kreeg voorgeschreven raakte ik weer van het pad.

Schulden dienden zich aan en ik heb geprobeerd mijzelf te doden door mijn polsen door te snijden tot 3x toe. Ze hadden me nog niet uitgelegd hoe dat wel moest, maar ik heb er behoorlijke littekens aan overgehouden.

Dit zorgde ervoor dat ik kon worden opgenomen bij GGNet toen ik eenmaal mijn flat was verloren door oplopende schulden en ik ben via de hulp van de instelling, weliswaar te laat maar in de WSNP geplaatst uiteindelijk. Hier heb ik 3 jaar in gezeten van 2004 tot 2007.

Hoewel ik in het begin door GGNet werd opgenomen op het toegankelijk “woonzorg” met de indicatie: “Jij hebt alleen een PR-probleem” heb ik uiteindelijk alle hoeken van het terrein gezien tot ik op de Zeer Intensieve Behandelafdeling geplaatst werd. Alwaar ik schizofrenie en trekken van Antisociale en Narcistische Persoonlijkheid kreeg toebedeeld. Ik was woedend. Want ik wist dat ik vooral zo raar deed door de drugs en medicijnen bij elkaar.

Op een gegeven moment zegt de psychologe van de ZIB tegen mij: “Oh dus je bent gewoon een junk?” en ik werd binnen een paar weken uit de behandeling gezet, zonder medicijnen op straat in 2006. Ik reisde heen en weer tussen Zutphen en Zwolle toen ik langzaam afgleed in een tweede psychose. Ditmaal heviger. Ik gebruikte geen harddrugs meer, maar des te meer cannabis en alcohol. Daarbij raakte mijn medicijnen echt uitgewerkt.

Door mijn psychische toestand ingegeven, maakte ik een puinhoop van een flatje waar ik mocht logeren, heb ik een oud schoolgenoot lastig gevallen bij haar huis, en uiteindelijk de genadeklap was een kampvuur op een boerderij. Hiervoor werd ik behandeld maar onschuldig verklaard middels een Artikel 37 procedure. Een verplicht jaar behandeling via justitie.

Ik heb enkele maanden gebivakkeerd in de echte grote mensen bajes Zutphen de Lunette, alwaar ik binnen de eerste week in de isoleer belandde. Daarna na 2 weken op de koude vloer van april 2007, werd ik vervoerd naar de Forensische Observatie en Behandelafdeling van de Bijlmerbajes alwaar ik 3 maanden geobserveerd ben voor het proces. De psychiater en psycholoog vonden dat ik leed aan paranoïde schizofrenie en ik werd meerdere malen onder dwang platgespoten. Ook teneinde mij tot rust te brengen. Ook ben ik meerder malen geslagen in de FOBA. Daarna mocht ik mijn traject in P.I. Vught afwachten op de Forensische Schakel Unit aangezien ik voldoende stabiel was op medicijnen.

In Vught begon ik met lezen en studeren, ik behaalde met succes een ECDL diploma en maakte plannen om via het UWV een Netwerkbeheer certificaat te behalen. Dit is ook gelukt later… 🙂

Na Vught werd ik eerst tijdelijk weer onder de zorg van GGNet geplaatst. Dat vonden ze leuk joh! Ik kreeg dus de uitgebreide rondleiding door Nederland en belandde in GGZ NHN in Heiloo. Uiteindelijk nadat ik weer met behulp van mijn moeder en bewindvoerder een woning had gevonden, mocht ik 3 maanden eerder naar mijn eigen eerst huisje weer. Een volledig appartement in Zutphen. Best groot ook. Daar zijn foto’s van. Hier was ik erg trots op.

Doordat ik een psychotische stoornis (valt niet te ontkennen) had ten tijde van het delictgedrag, was ik onschuldig en kreeg ik mijn uitkering doorbetaald. Dus ik had in dat jaar lekker kunnen sparen. Ook waren in 2007 mijn schulden bij de WNSP al kwijtgescholden, maar niet bij DUO alleen, die 4 HBO-pogingen.

In 2009 ontmoette ik mijn ex-vrouw. De eerste jaren dat we samenwoonden gingen goed en we maakte leuke uitjes terwijl ik ondertussen de studie volgde en werkte voor diverse partijen. Op den duur kwam gebruik van alcohol en drugs weer op de voorgrond. Dit maakte de relatie ook gespannen (er speelde wel meer, maar ik hou hier even de eer aan mezelf).

In 2012 zijn we getrouwd, maar dit huwelijk hield geen stand en in 2018 zijn we weer gescheiden. Zij heeft het pand netjes verlaten moet ik zeggen. Geen gevecht, geen geschreeuw meer aan mijn hoofd. Eindelijk hadden we beide weer de ruimte voor onszelf. Een zielig verhaal vond ik het.

Ik dronk steeds meer alcohol dan ik mij voorgenomen had en ik vond het moeilijker daarmee op te houden. Dat lukte dus ook niet. Dus hoewel ik speed, crack, paddo’s, mdpv, 4fa etc. allemaal zelf in 2015 aan de kant had gezet en blowen niet veel later, was ik nu toch echt behoorlijk verslaafd aan de alcohol en tranquilizers. Overigens heb ik hier geen cent voor hoeven jatten, of rare seks dingen hoeven doen, dat dan weer niet.

Mensen uit mijn omgeving, vooral mijn stiefvader, lieten mij inzien dat ik hulp nodig had. Eerst schakelde ik Woonzorgbegeleiding in via de Gemeente en IJsselzorg en De Nieuwe Zorg Thuis. Die brachten snel orde op zaken. Heel blij mee, mag God (mocht die tóch bestaan) op mijn blote knieën danken voor deze hulp.

Samen verwezen Ijsselzorg en mijn ouders tegelijk naar SolutionS B.V. – echt zo’n beetje de meest elite behandeling die je maar kan wensen.

[wordt vervolgd]