Hoe ik mijn psychoses heb beleefd (1)

Goedemorgen en dan nu een gezellig stukje over de beleving van binnenuit van een psychose. Veel wordt op internet beschreven van de acute fase van een psychose, dat is meestal wanneer het mis gaat en er ingegrepen wordt. Ik probeer in dit stukje duidelijk te maken wat er verder nog allemaal speelt.

Zoals je weet kamp ik zowel met verslavingsgevoeligheid als psychosegevoeligheid. De symptomen van het één kunnen heel erg overlopen met het ander. Toen ik bijvoorbeeld in 2019 bij SolutionS opgenomen werd voor verslaving was het een feest van herkenning, waar dat eerder in de GGZ bij de behandeling van mijn psychotische klachten minder het geval was.

Persoonlijk heb ik nooit begrepen waarom er twee aparte disciplines zijn voor verslaving en overige GGZ. En dan weer een speciale dubbeldiagnose kliniek voor patiënten met beide problemen. De laatste waar ik dan weer nooit gezeten heb. Mij hebben ze altijd ingedeeld bij de echte patiënten zal ik maar zeggen, en behandeld als primair een geestelijk gestoorde. Terwijl de doorbraak in mijn behandeling pas kwam toen ik zelf vrijwillig naar een verslavingskliniek stapte.

Enfin, de psychose dus. De eerste psychose kenmerkte zich door wilde associaties en het verwarren van betekenis van woorden. Ik legde verbanden tussen woorden die schijnbaar op elkaar leken en maakte connecties tussen informatie die niet aan elkaar gerelateerd was in de realiteit. Tevens had ik moeite met het onderscheiden van de belangrijkheid van informatie. Dus kleine details kon ik helemaal in opgaan en heel belangrijk maken, terwijl ik het grote plaatje van waar ik mee bezig was niet goed kon zien. Mijn spraak was incoherent in de acute fase en ik rijmde veel woorden letterlijk aan elkaar. Dit tot groot ongenoegen van omstanders.

Ik had eerder al beschreven in welke omstandigheid ik was beland in de eerste acute psychose maar ik zal nog een keer de opsomming maken. Ik was vanuit het rustige Zutphen, begonnen aan het HBO Hogere Informatica, en halverwege het eerste jaar vonden mijn ouders dat ik moest ophoepelen. Ik was naar Den Haag gevlucht, en kwam daar in een grote ellende. Ik kwam in aanraking met harddrugs. En ik werkte daar 40 uur per week. Er waren veel problemen en ik ben na een half jaar daar letterlijk gevlucht naar Zwolle. Op suggestie van een vriend kon ik een kamer betrekken.

In de kamerwoning, waar ongeveer 13 kamers verhuurd werden zaten een aantal criminelen, druggebruikers en andere niet optimale omgevingsfactoren. Ik bemoeide mij ook erg veel met de mensen daar en vond het blijkbaar belangrijk om te participeren in de groep daar ofzo. Al had ik geen idee van wat ik daar aan het doen was. Ik was behoorlijk overspannen geraakt. Inmiddels was ik ook weer gaan studeren, dit keer aan de Bedrijfskundige Informatica.

Ik weet de chronologie van gebeurtenissen niet helemaal precies meer. Maar de lezing van mijn moeder: Dat ik lekker aan het feesten was aldaar… Is pertinent onjuist. Ik was aan het overleven op dat moment. Ik werd blootgesteld aan criminaliteit en drugshandel. En een dealer in dat huis zette mij onder druk om geld te lenen om drugs te kopen. Klinkt bizar en het is de eerste keer dat ik dit feit opschrijf maar het is werkelijk hoe het gegaan is.

Toen op een gegeven moment, een tijdje voordat de acute fase van de psychose begon gebeurde de aanslagen op de twintowers (Aanslag WTC 2001/9/11). Ik heb de twee gebeurtenissen altijd sterk gecorreleerd in mijn gedachten, terwijl ik eigenlijk persoonlijk niet zo onder de indruk was van die aanslag. Het was meer een ijkpunt in mijn geheugen om uit te kunnen leggen aan anderen.

De hele situatie was gespannen. En ik ben in de tijd voorafgaand aan mijn opname op de Zwolse Poort gezien door een psycholoog. Ik klaagde daar over slaapproblemen en paranoia. Ik ben toen ook eerlijk geweest over de hoeveelheid drugs die ik consumeerde in de weekenden. Hij suggereerde dat ik niet aan paranoia maar aan angst leed. En beschreef mijn klachten als die van overspannenheid. Dit bleek een tijdje later toch wel de aanloop naar de eerste psychose geweest en werd wel degelijk met de term acute paranoïde psychose geduid. Dus toentertijd was ik wel zelf hulp gaan zoeken maar gebeurde er niks totdat het uit de hand liep.

(wordt vervolgd…)

Steun onze DierenBescherming Campagne!

Doneer speciaal voor dit stuk

Koop wat leuks voor jezelf of een ander bij Art by Daan Handgemaakte Sieraden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.