2008: Een nieuw hoofdstuk

Beste allemaal. En dan komen we nu aan bij een nieuwe fase in mijn levensverhaal. Ik heb het tot dusver uitgesteld. En er wat langer over nagedacht. Maar na een jaar bloggen over alles voor 2008 vooral, vind ik het nu wel tijd om de meer positieve verhalen op te rakelen.

Tot nu toe heb ik alle stoere verhalen zo’n beetje wel gehad. Zo las je eerder hoe ik verslaafd raakte in Den Haag, hoe ik gevangen gezet werd wegens een 2e psychose. En hoe ik herstelde van deze misère op de Forensisch Psychiatrisch Afdeling.

In het kort belandde ik van het ene avontuur in het andere omdat ik gewoon simpelweg nooit een plan had. Ik deed maar wat – klooide wat aan, ben door schade en schande wijzer geworden. Met meer geluk dan wijsheid heb ik bereikt dat ik aan het einde van mijn detentie en opname uiteindelijk nog een goede studie kreeg aangeboden van het UWV. Deze introductie in het Netwerkbeheer was ter vervanging van mijn HBO opleiding informatica die ik hiervoor had getracht te ondernemen voordat ik ziek werd.

Maar het mooiste nieuws kom aan het einde van deel 3 van de FPA reeks: Door mijn geestelijke constitutie was ik niet toerekeningsvatbaar voor de schade uit het kampvuurtje en de vernielingen – dat hield in dat ik het recht op mijn jonggehandicapte uitkering bleef houden gedurende dat hele jaar dat ik achter de deur zat. Dus eenmaal gesetteld in mijn nieuwe flatje, had ik een behoorlijk bedrag op de bank verzameld. Iets van vijftien of twintigduizend euro. Geen idee nu nog, want inmiddels is het ook allemaal weer op haha! Daar ga ik over vertellen in de komende reeks van 2008 tot 2018.

Het zal lastig worden om alles precies te beschrijven omdat ik van 2009 tot 2018 zowaar samenwonend/getrouwd was, en daar ik hier geen roddelrubriek wil lanceren wil ik eigenlijk zo vertellen dat mijn ex buiten beschouwing of beschuldiging blijft in de komende verhalen. In ieder geval heeft de 9 jaar met haar ongeveer twintigduizend euro gekost haha. Daar kom ik nog op.

Goed ik begon dus zodra ik een huis had met kleine werkzaamheden voor toentertijd re-integratie werkplaats Radar, later DaAr. Op kantoor werd ik gevraagd om allerlei klusjes te doen van het opmaken van de cliëntenkrant tot en met het afdrukken en snijden van overige kleine publicaties. Ik noemde dit toentertijd “Communistische werkverschaffing” omdat mij letterlijk gevraagd werd bij diverse gelegenheid om het werk minder nauwkeurig en efficiënt te doen zodat anderen er óók nog wat werk aan hadden. Bizar.

Een en andere leidde er toe dat ik naast de paar dagdelen bij Radar ook nog een studie volgde, zoals ik zonet al beschreef: Tot netwerkbeheerder.

En die haalde ik dus

Dit verhaal gaat hierrrr verder.

Steun onze DierenBescherming Campagne!

Doneer speciaal voor dit stuk

Koop wat leuks voor jezelf of een ander bij Art by Daan Handgemaakte Sieraden

Categories: Geen categorie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.