De Bajes: Een eenmalige levenservaring (2)

Dit is het vervolg. Kortom, ik verwacht nog wat Euro Credit van Windesheim. Want als ik zo psychotisch was is het een des te grotere prestatie toch? Overigens douchte ik dus regelmatig in het sportgebouw van Windesheim. Wel fris blijven hè. Niemand gaf ene fuck. En dagbesteding in de campusbibliotheek van Windesheim? Ook geen probleem.

Goed gaan we weer terug naar waar ik op de fiets sprong nadat het kwartje gevallen was dat ze mij in Holtenbroek liever zagen gaan dan komen. Ik denk: “Ik ga terug naar Eefde” En hoewel ik best een eindje kan fietsen, nam ik dat ding gewoon mee de trein in natuurlijk. Vanaf Zutphen fietsen naar Eefde vond ik al fijn genoeg. Ok.

Hele dag rondjes gefietst door Zutphen, over het GGNet, in Eefde aangekomen uiteindelijk. Bleek dat ze mij zwart hadden lopen maken. Opeens wou de buurman daar mij niet meer op het terrein laten. Bijzonder. Ik had daar toch echt een kraakovereenkomst gehad. Maar goed. Eddy. Ik kan wel invullen wat er gebeurd is lamlul. Dus ik ten einde raad maar rond rijden naar Lochem. Want dan kon ik me gewoon inschrijven op dat adres en dan was het ook okay ofzo dacht ik.

Inmiddels was de avond ingevallen. Ik had van allerlei etenswaren gestolen bij GGNet. Is me geloof ik nooit voor de voeten geworpen, dat feit. Te meer ook om wat er hierna gebeurde. Ik werd moe onderweg, het was donker, vlak voor Pasen ook en het was droog weer geweest die week. De ideale omstandigheden. Het begon kouder te worden. Halverwege Lochem (ik zou het adres niet meer weten) kom ik langs een boerderij. En daar ik flink had lopen blowen hoorde ik van alles. Ik hoorde dat ik beter rust kon nemen. Okay. Ik sla af naar de boerderij met koeien, grote en kalveren, waar ik keek of er iemand was. Iedereen lag al te slapen. Dus ik proberen ook te slapen in een leegstaande Kalverbox. Lukte niet. Veel te koud. En ik hoorde: “Maak een vuurtje, lekker warm” Okay man. Ik liep over het terrein. En vond een workbench met een autoband er op en wat stro er in. Nou, aangezien ik aan het trippen was dacht ik natuurlijk dat dat speciaal bedoeld was om in de fik te steken. In plaats van dat ik er een vogelnest in zag. Goedemorgen.

Dus het begint te fikken, nou ja en toen zeiden ze: “Dat is ook maar klein” En ik gooide er nog een autoband op. En nog 1. En nog 1. Werd een behoorlijk toren van autobanden. Nou goed, ik wil niemand wijzer maken hoor, maar die fikken als de ziekte. Dus een behoorlijk vuur laaide op. En het rookte ook behoorlijk. Daarop begonnen alle koeien te loeien. Overigens zonder gevaar voor mens of dier zou mijn advocaat later betogen. En ik wou bijna weg rennen toen mijn stemmen zeiden: “Je laat je vriendjes hier toch niet achter?” Dus ik terug, en ik die autobanden proberen te doven. En toen kwam de boer naar buiten met een brandblusser en toen was het zo weer gedoofd. Nou ja, inmiddels was ook de brandweer en de politie gearriveerd. En of ik toch even mee wou komen, want dit was toch echt niet de bedoeling. Brandstichting met gemeen gevaar voor goederen, is een misdaad waar 12 jaar op staat. Dat wist ik dus niet. En dat is dus de laagste categorie. Als er doden vallen kun je 30 jaar krijgen. Nou ja, in mijn geval liep het goed af. Maar iedereen nam het heel serieus.

Groter dan ik.

Dus, zo belandde ik achter de deur. In de nor. De lik. Eerst de politiecel. Die kende ik wel. Toen de het huis van bewaring. Nou, en dat was dus de Lunette in Zutphen toen nog. Inmiddels is dat grafpand gesloopt gelukkig. Enfin, ik zat in een zware psychose inmiddels. En het rottige aan cannabis, wat ik voorafgaand overvloedig had gebruikt, is dat het niet echt snel uit je bloed gaat. Het kan maanden lang in je urine aangetoond worden. Dus ik bleef ook hangen. En werd niet “clear”. En in de cel waar ik zat was dus een TV die stoorde. Nou was ik ook al gestoord, dus ik pleurde dat ding gewoon op de grond.

Bajes slippers

Dat had ik precies goed gedaan. Want wat volgde waren 2 weken eenzame opsluiting in een betonnen isoleercel. Met maar 1 luchtmoment in een kooi om 2 peuken te roken per dag. Wel eten natuurlijk. Verder wilden ze graag dat ik pillen ging slikken. En hoewel ik vroeg om tranxène gaven ze op den duur Zyprexa. Nou daar sliep ik ook wel op. Alleen ik klaarde niet op. En toen ik door had dat het om antipsychotica ging stopte ik ook weer met ze te slikken. Het voelde gewoon niet goed. Dus ik ben na de 2e week in de isoleer – ze mochten me daar niet langer isoleren – verplaatst naar de Bijlmer Bajes. De Forensische Observatie Behandel Afdeling (FOBA) HVB ’t Veer. Dat bestaat nu niet meer. Maar ik was er.

Ik werd aldaar onderzocht door Ivan van Eynde de Forensisch Psycholoog NFI. Hij vond dat ik leed aan Paranoïde Schizofrenie. Little did he know. Bij deze psychotische toestand scoorde ik wel een echte, gecontroleerde niet zelf afgenomen internet testje dus, maar door de psycholoog vastgesteld IQ van 117. Met de kennis van nu zou ik zeggen dat ik bovengemiddeld goed ben in het maken van IQ-testjes, maar dat het verder niet zoveel zegt.

Of zoals in het Levensverhaal ook staat:

Doordat ik een psychotische stoornis (valt niet te ontkennen) had ten tijde van het delictgedrag, was ik onschuldig en kreeg ik mijn uitkering doorbetaald. Dus ik had in dat jaar lekker kunnen sparen. Ook waren in 2007 mijn schulden bij de WNSP al kwijtgescholden, maar niet bij DUO alleen, die 4 HBO-pogingen.

Kak, ik merk dat dit nu weer teveel wordt voor deel 2. Dus morgen NU een deel (3) en daarin rond ik ook af.

Link

Koop wat leuks voor jezelf of een ander bij Art by Daan Handgemaakte Sieraden

Categories: Autobiografisch

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.