De Bajes: Een eenmalige levenservaring (1)

De nor, de lik, de bajes, de petoet, in hechtenis, achter de deur nou zeg maar gewoon gevangenis. Daar kom je dus niet uit. Hier volgt de wel hele sterke maar op waarheid berustende vertelling van die ene keer dat ik vast werd gezet. In 2007.

Ik resideerde dus als bewoner van GGNET in Warnsveld. Was dik verslaafd aan de speed, wiet en alcohol en kreeg daarnaast medicijnen. Nou vinden ze veel goed bij GGNET en ze hebben echt een hele lange adem met je, maar als je zoveel rotzooi in je lijf hebt, kunnen ze geen objectieve diagnose stellen dus is behandeling verder zinloos. Hier begint mijn wel hele sterke verhaal hoe ik op straat belandde nadat GGNET mij eerst van de behandelafdeling had gezet. En daarna, toen ik een leegstaand pand op het terrein ( “Boslust” ) had gekraakt, door middel van een bevel van de Officier van Justitie verzocht maar helemaal weg te blijven van het semipublieke terrein. Iets met dat ik té gek was ofzo. Ik zou de orde verstoren. Nou ik weet er niet veel meer van want ik was naast beneveld van die substanties ook totaal van het padje op mijn psychotische stoornis, en bovendien is het 14 jaar geleden nu dus je zult het met deze korte vertelling moeten doen.

Oh, en mocht u zich afvragen waarom ik niet veel over anderen vertel, nou – die mogen zelf een blog starten vind ik. Ik heb ooit iemand gesnitched, die is overleden, dat is dus nooit meer goed gekomen, dus ik hou het vooral bij mezelf tegenwoordig.

Goed, eenmaal van het terrein van GGNet verjaagd ging ik naar een kraakpand op de Boedelhofweg in Eefde. Dat was de oude hockeyclub. Als dagbesteding had ik mezelf daar tot doel gesteld al het glas op te ruimen. Alle ruiten waren daar namelijk al ingegooid door de lokale reljeugd. En dat was alles bij elkaar misschien wel een ton glas, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik het met mijn blote handen deed en mij niet eenmaal gesneden heb. Dat was zegmaar mijn eerste ontspanningsoefening die ik zelf had bedacht per ongeluk. Goed. Speed ik gebruikte ik niet meer. Het ontslag bij GGNET deed een lampje ontwaken dat ik dat beter niet kon doen. Wel nog dik blowen en zuipen. Ik had geen recept meegekregen van GGNet en ik vond het zelf ook niet zo boeiend. Ik bedoel, wie heeft er nou medicijnen nodig als je drugs hebt?!

Ik weet dat ik in het kraakpand nog dagen ben bezig geweest met een eerste versie van mijn boekje te schrijven. Het werd uiteindelijk een vrij verwarrende maar kunstzinnige PDF die ik misschien per ongeluk heel Nederland heb doorgestuurd in 2006. Dus als iemand hem nog heeft?! Mail effe. Ik ben hem kwijt namelijk.

Natuurlijk liet ik me ook niet wegjagen bij GGNet, want ik vond dat ik daar wel degelijk wat te zoeken had, ik wist alleen zelf nog niet wat. Dus een en ander resulteerde in 28 overtredingen terreinverbod. Ach ja! Ik was toch gek! En elke keer de bewaking of de politie weer die me of wel wegstuurden of wel ophaalden, en dan kopje koffie broodje kaas op het bureau en dan mocht ik weer gaan. De wouten hadden ook geen zin in geestelijke verzorging namelijk. Nou uiteindelijk is de pleuris uitgebroken in het kraakpand in Eefde en was echt ALLES KAPOT, ik weet niet wie het heeft gedaan, dat kan ik niet checken. Maar ik weet wel dat Eddy v. Z. de matennaaier die hij was later probeerde 500 euro te claimen in de rechtbank. De rechter heeft hem uitgelachen en verwees hem naar een civiele procedure. Iets wat veel duurder is, en Eddy is ook maar gewoon een kraakrat alcoholist in die tijd.

Goed opgejaagd uit het pand, vertrok ik naar Zwolle weer. Of nou ja, ik heb dagen lang in elke trein zo’n beetje gewoond, en geslapen. Dit heeft me uiteindelijk een NS-verzamelboete van 120 euro voor alle ritjes opgeleverd. Een soort traject abonnement. Aardig van ze.

In Zwolle heb ik een tijdje gelogeerd bij ‘de Herberg’ het werd langzaam kouder buiten en ik zocht mijn heil bij Sociaal Culturele Verening Eureka aan het Assendorperplein. Ik deed daar de afwas en was snijhulp om zodoende muntjes te verzamelen die ik kon inwisselen voor een maaltijd of bier in het café. Dit was wel leuk. Bijzondere mensen. Ik ontmoette een getormenteerde striptekenaar en raakte aan de praat. Uiteindelijk mocht ik bij hem inwonen. Maar nog steeds zonder medicatie. Dus hoewel ik vanalles uitgespookt heb hier werd ik gekker en gekker en dit resulteerde uiteindelijk in één zaak van vernieling, en meerdere zaken van huisvredebreuk daaropvolgend. Want ja, als je een appartement sloopt ben je er niet welkom. Dat begreep mijn hoofd echter niet. En het was fakking koud buiten dus ik brak telkens weer in. Vier keer de voordeur ruit gesloopt ofzo. Vonden ze niet leuk. En elke keer de polizei die me kwam halen en weer broodje ham, broodje kaas, kopje koffie en gaat u maar weer want van mijn onsamenhangende gelul konden ze toch niks maken.

Goed, vier keer is scheepsrecht was het toch? Dus nou ja, ik op de fiets. Die ik ook maar gekocht had van mijn nieuwe lening bij DUO. Ik bedoel. Ik zat in de WSNP, hoe had ik de huur e.d. in Zwolle moeten betalen van 35 euro weekgeld?! Maar we gaan eerst even weer een stukje terug in de tijd.

Dus ik had gewoon DUO gevraagd om een tweede studielening en heb me ingeschreven op de SPH aan Hogeschool Windesheim voordat ik bij de striptekenaar aan kwam. Ik heb ook serieus als halve dakloze college gevolgd en oefeningen gedaan. De opdracht voor dat eerste blok van cohort 2006/2007 was het oprichten van een filantropische of charitatieve organisatie. En ik zag collega studenten allemaal lekker chillen met iets simpels als een vereniging en gewoon de credit krijgen. Dit terwijl ik als halve dakloze dus gewoon heen en weer naar de KvK ging, mijn vriend inschakelde die in Italië woont tegenwoordig, en een plan maakte met wat andere vrienden voor een zorg instelling op Antroposofische basis – Een Stichting. Heeft echt heus waar bestaan. St. Ortwin, Minne en Sociale ICT heette het voluit. Als je een KvK hebt, kun je dit checken.

(Dit verhaal gaat later verder wegens tijdsdruk en lengte… komt er een deel 2)

https://www.voor14.nl
Categories: Autobiografisch

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.