Wat is “niet perfect”?

Goede vraag wel. In voorgaande blogs heb ik soms de neiging mezelf heel sterk neer te zetten. In deze blog zal ik daar wat nuance in aanbrengen.

Still Waiting: Hier won ik vandaag een Pathé Thuis Voucher mee bij KINK-NL!

Er zijn een aantal punten die nog steeds niet lekker lopen. Zo is er bijvoorbeeld het voortdurende aandachtspunt van alcoholgebruik. Hoewel het geen ‘binge-drinken’ betreft en wellicht in sommige kringen volstrekt normale hoeveelheden, is bij mij de extra complicatie dat ik zo emotioneel gevoelig ben voor de werking en nawerking van alcohol. Zoals ik eerder al noemde: Hoge pieken en diepe dalen. Dus hoewel ik niet los ga als een of andere hooligan van een fles wijn, kan ik wel de volgende dag vooral extra last hebben van angst, onzekerheid en neerslachtigheid. En dat is dan erg zonde. Maar hoe het ook zei, en hoeveel redenen ik ook heb om de fles toch echt voorgoed te laten staan, het lukt me af en toe – vooral onder bepaalde emotionele stress – niet om volledig abstinent te blijven. En dat accepteer ik momenteel van mezelf. Ik bedoel, soms heb ik een periode van 2 of 3 maanden dat het heel goed gaat en ik geen druppel aanraak. En dan komt er weer zo’n weggooi week, waarin ik de witte toch rijkelijk laat vloeien en ik behoorlijk suboptimaal functioneer als gevolg daarvan. Ik wou dat ik het anders kon, sorry, misschien ben ik wel dom.

Dan het andere aandachtspunt: Medicatie. En vooral de rest effecten daarvan. Ik slik antipsychotica (Abilify) en antidepressiva (Lexapro) en deze dempen mij behoorlijk in mijn activiteit. Ik noem dat zelf “dat de magneetjes in mijn hoofd niet lekker werken“, dat wil zeggen: Ik ben natuurlijk niet meer psychotisch of depressief, maar ik ben wel behoorlijk beperkt in mijn draagkracht. Een op het oog zeer simpele taak in het huishouden, komt dikwijls niet van de grond of pas veel te laat. Daarom heb ik ook een huishoudelijke hulp eens per 2 weken die samen met mij de puntjes op de I zet. Deze hulp is van grote toegevoegde waarde omdat het daarmee ook weer lekker opgeruimd in mijn bovenkamer wordt. En hoewel zij lang niet alles doet, en ik best wat taken inmiddels weer zelf oppak, is in mijn ogen de 21 euro eigen bijdrage voor de WMO de best besteedde zorg die ik momenteel ontvang. Maar goed, ik ben een volwassen kerel van 38 – je zou normaal denken dat ik zelf mijn huishouden wel zou moeten kunnen doen. Helaas, het is niet anders.

Deze twee globale punten alleen al impliceren dus ook meteen dat ik niet in staat ben om daadwerkelijk, zelfs maar parttime of vrijwillig, structureel arbeid te ondernemen. Iemand die niet consequent kan komen opdagen en stabiel op tijd en langdurig aanwezig kan zijn, die kan geen contract behouden. En inmiddels heb ik zelf een pad gevonden met vrij planbare activiteiten zoals het onderhouden van websites, het deelnemen aan markt- en wetenschappelijk onderzoek en het verrichten van hand en spandiensten op de momenten dat het wel goed gaat. Wat je dan niet ziet is de “hersteltijd” die ik daarna nodig heb. Kort gezegd: Een dienstverband zou op dit moment zoveel van me vergen dat het behaalde successen zoals de 10KM per dag lopen, zou uitwissen. En dat moeten we niet willen.

Tot slot, en dit heeft ook alles met mijn stressgevoeligheid te maken: De financiën. Want hoewel ik prima kan tellen, rekenen en zelfs economie wel aardig begrijp en ook niet bizar impulsgedrag vertoon met de centjes; Sterker nog, in plaats van het weekbudget van 70 euro dat ik in 2019 kreeg, zit ik inmiddels op een maand budget van 315 per oktober 2020, dus er is vooruitgang. Maar het hele plaatje, dus het hele jaar rondtrekken, plus letten op alle regelingen waar ik gebruik van moet maken, bijstand aanvragen, voldoende opzij zetten, alle abonnementen netjes betalen etc. etc. dat is nog net iets teveel momenteel. Dus daarvoor ontvang ik Beschermingsbewind – dat is een financieel manager die zorgt dat je niet in de problemen komt door je medische constitutie, en dus niet hetzelfde als Schuldbewind, ik heb tenslotte geen schulden gelukkig meer.

Nou dit is het allemaal naar alle eerlijkheid waar ik “niet perfect” ben. Waar ik, als volwassen man van 38, moet toegeven dat het te zwaar, te moeilijk, te complex of gewoon te veel is allemaal voor me om zelf rond te trekken. En dan ben ik heel dankbaar dat ik in Nederland woon waar goede voorzieningen zijn voor mensen met beperkingen over het algemeen.

https://www.voor14.nl
Categories: Autobiografisch

2 thoughts on “Wat is “niet perfect”?

  1. Ik kreeg laatst van een vriendin een polsbandje met de tekst ” progress not perfection”. Ik heb de neiging om naar perfectie te willen streven en de lat zo hoog te leggen dat ik mezelf ziek maak. Ik probeer mezelf nu voor te houden dat elk klein stapje dat ik maak, ook goed is, en dat het niet erg is dat ik lang niet alles kan.

    1. Sterk polsbandje! Bijna perfect! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.