Dokter, we moeten praten!

Dokter, waarom bekijkt u mij als een verzameling problemen? Of op zijn minst als een suboptimale bestaansvorm? Iets wat ‘opgeknapt’ moet worden? Een pilletje is het likje verf op dit oude gammele huis – dat ik mijn 38 jarige lichaam noem.

It’s nice in here, I like it here, I get: Everything for free!

Dokter, ik weet dat u in de business zit van mensen oplappen, nog een beetje schuren, vijlen en bijspijkeren. Maar wat nou als ik zeg dat dit leven gewoon prima staat? Okay, ik ben dan niet perfect, maar ik heb wel tot in den treure getracht perfectie te bereiken. En als we dan even kijken waar ik vandaan kom: 14 jaar geleden zat ik in de Bijlmerbajes op een afdeling waar 80% binnen 7 jaar recidiveert. Ik ben echter niet teruggevallen. Ik heb een huisje bewoond al 14 jaar. Dit is mijn 2e zelfs. En ik zorg er goed voor. Anders had ik zo’n mooie locatie nooit toegewezen gekregen in 2014, als ik niet een beetje oplette met hoe ik de boel rond trek hier.

En natuurlijk er was een reden dat ik bij u kwam. Mijn ex-vrouw had het huisje verlaten om volledig begrijpelijke redenen. En ik moest ineens vanalles weer zelf gaan doen dat eerder door haar met wisselend succes werd gedaan. Maar goed, toen ben ik daar ook hard werk van gaan maken. Ik ben naar de rehabilitatiekliniek van SolutionS geweest. En daarna viel ik in diepe somberheid. Zoals de dokter van SolutionS zei: Ik had last van (uitgestelde) rouw. Een natuurlijk proces dat ik gewoon moest doorlopen. En uitgesteld omdat ik het eerder weg had gezopen. Enfin, ik keihard beuken in dat programma om ook de laatste benevelingen uit mijn systeem te krijgen. De benzo’s eraf. De alcohol er af. En plop, daar verscheen zomaar een heel sociaal wezen, aldus de mensen bij SolutionS.

Ik weet wel dat ik in de psychiatrie loop. Maar ik zie mijzelf niet als “patiënt”. Eerder als cliënt. Ik ben tenslotte niet afhankelijk van de zorg van het GGNet, – d.w.z., als ik zou willen zou ik u de rug kunnen toekeren. Maar ik wil het meest optimale resultaat bereiken. En in mijn ogen is dat met zo min mogelijk medicijnen. En dat gaat ook al tijden goed. Ik heb heel wat minder medicijnen en ben tegelijk al jaren psychose vrij. Ik weet zelf niet eens meer wanneer de laatste serieuze episode was. Maar de laatste keer dat ik iets liet escaleren, onder invloed van Ritalin, was in 2015. Daar heb ik toen een jaar mij braaf voor gemeld bij Reclassering en toen is het geseponeerd. Want er is nooit weer iets mis gegaan. Ja nou ja, het een en ander kon de scheiding niet voorkomen, maar eerlijk met hoe ik er vandaag bij zit, in deze pandemische tijden, ben ik dik tevreden.

Ik heb inmiddels een nieuwe vriendin. Best een mooi exemplaar ook. Slim bovendien en dat vind ik erg prettig. Want dat was wel zo’n beetje de kern waar ik op vast liep. Door het afschrijven en overlijden van diverse drugs gerelateerde vriendjes, was ik in een isolement terecht gekomen. En daar werd ik nog somberder van. Maar psychotisch? Nee dat niet.

Hoe zou u het vinden als u ooit een been brak, en dan elke keer dat u bij de huisarts komt moet aanhoren dat u wel de neiging vertoont om benen te breken, 6 jaar later nog steeds.

Dus dat wou ik even zeggen. Ik ben het niet eens met termen als “schizofreen”, psychosegevoeligheid of wat al niet meer. Ik wil best toegeven dat er een reden is dat ik uit voorzorg een pilletje slik maar daar heb ik mijn huisarts toen bewust op laten schrijven “Stemmingsstoornissen” want dat is het enige dat nog wel een beetje actueel is. Hoge pieken en diepe dalen, kenmerken mijn emotionele huishouding nog steeds een beetje. Maar niet zover dat ik doorschiet in manie of verzuip in depressie momenteel. Dus afgezien van dat ik ooit, zoals ik al zei jaren geleden, wel eens een compleet normaal menselijke ervaring heb gehad die u psychose pleegt te noemen, is er vandaag de dag niet zoveel spannends aan de hand.

Ik ben geen patiënt die onder behandeling staat voor “een gebroken been van 6 jaar geleden” maar een cliënt die momenteel alleen nog maar met herstel bezig is. En ja, er zijn dingen die niet perfect gaan. Dat maakt me des te meer mens en dus juist vrij normaal.

Link

Koop wat leuks voor jezelf of een ander bij Art by Daan Handgemaakte Sieraden

Categories: Autobiografisch

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.