De wondere beleving van mijn moeder

Okay, dit gaat een pittig verhaaltje worden. Maar ik voel dat ik het moet schrijven. Ik blijf namelijk eindeloos in herhaling vallen in gesprekken, en wellicht helpt het als ik het dan maar gewoon eens op typ allemaal. Tot dusver was het mijn insteek om omstanders zoveel mogelijk te sparen in mijn verhalen, maar dit werkt niet.

Laat ik voorop stellen dat mijn moeder alles in het werk heeft gesteld om met de kennis en kunde die ze bezit mij een volwaardige opvoeding mee te geven. Ik bedoel, uiteindelijk ben ik toch wel leuk opgedroogd dacht ik zo, dus het nu volgende is niet eens een aanklacht. Eerder gewoon mijn kant van het verhaal.

In de wondere werkelijkheid van mijn moeder, had ik altijd een plannetje. Een motief. Een doel. En zelden was dat motief positief. Ik zou bijvoorbeeld mijn polsen doorgesneden hebben “gewoon om aandacht te vragen, want je zorgde wel dat je gevonden werd”. En zo zegt wel vaker hele wonderlijke dingen. Die naarmate ik er langer over nadenk, niet alleen onjuist zijn, maar ook bijzonder oneerlijk en pijnlijk om op mij te schuiven.

Misschien heb je wel eens gehoord van de afkorting: N.I.V.E.A. – Niet invullen voor een ander. Man, wat zou het fijn geweest zijn als mijn moeder die eigenschap zich ooit eigen had kunnen maken. Want niet alleen ik ben min of meer slachtoffer geworden van haar bijzondere projecties en interpretaties van de realiteit. Mijn biologische vader was ook zo’n beetje satan met voorbedachte rade ook nog. De rancune die ik in de jaren over me heen gekotst heb gekregen aangaande mijn vader is onbeschrijfelijk fel en hard geweest. Feiten waren dat mijn vader kampte met een gok en alcoholprobleem, een medische constitutie noemen we dat dus. En daar is weinig aan gekozen. En zeker niet om expres lekker lastig te gaan doen.

Maar goed, die veldslag is al verloren en mijn biologische vader heb ik geen contact meer mee. Goed zo moeders, je hebt me zo lang voorgehouden hoe erg kwaadaardig en doortrapt mijn vader was, dat ik niet eens meer in staat ben met hem te binden, ook niet als ik daar moeite voor deed later in mijn leven. Bedankt dat je mij deelgenoot hebt gemaakt van het ultieme liefdesverdriet dat je hebt ervaren (sarcasme hier) … maar ik ben er niet bepaald mee geholpen. En helemaal de conclusie dat als ik dan iets deed wat jou niet beviel ik “sprekend op mijn vader lijk” … Daar heb je me grondig pijn mee gedaan.

Kijk de werkelijkheid is gewoon dat ik ben wat ze tegenwoordig een KOPP-kind noemen. Een kind van ouders met psychische problemen. Maar daar komt het venijn. In jouw bijzondere werkelijkheid is de hulpverlening er niet bij gebaat om mensen te helpen. Ik citeer je letterlijk hier. Honderden keren heb ik dit script van je moeten aanhoren: “De hulpverlening heeft er geen belang bij om je te helpen.” Nee mam in jouw universum blijkbaar niet. Hulpverleners zijn allemaal egoïsten die alleen maar aan de centen denken en het liefst de problemen erger maken, want dat levert meer geld op ofzo. In ieder geval zouden ze maar werkloos worden als ze werkelijk iemand helpen dus dat doen ze natuurlijk niet.

Oh mijn god.

Wat een waanzinnige onzin heb je daar meteen te pakken. En het heeft ook bijzonder tegengewerkt in de behandelingen die ik wel degelijk nodig had om met mijzelf, mijn psychotische kwetsbaarheid en mijn middelen ‘uitdaging’ te leren dealen. Dit script wat je op mij afgevuurd hebt in al je razernij heeft mij letterlijk jaren Extra Opname gekost.

Maar goed, dan iets recenter, toen ik in 2019 bij SolutionS aanklopte voor mijn middelen probleem, toen geloofde je maar wat graag dat alles en altijd te verklaren was geweest aan de hand van middelen misbruik. Tenslotte gebruikte ik ook kilo’s pep en liters sterke drank per week en dat verklaarde in zijn geheel al het rare gedrag, de psychoses en de hele voorgeschiedenis van opnames en afzondering en isolatie en dwangmedicatie. Of niet natuurlijk. Weer komen we hier op jouw wonderlijke waarneming. Ik heb een Wajong uitkering. En de laatste keer dat ik keek was dat 1079 euro netto. En daar moet alles van betaald worden. Eten en drinken skip ik niet, ik heb altijd eten in huis, ook al kon het jouw goedkeuring niet verdragen dat ik daar kant en klaar-maaltijden voor benutte, ik heb mezelf er mee in leven gehouden. Dus waar ik dan precies het geld vandaan had moeten halen voor kilo’s pep en liters drank? Geen idee.

Natuurlijk toen ik getrouwd was en we een dubbel inkomen genoten, toen was er ruimte om premium bier te drinken. Maar ik deed dit eigenlijk vrijwel altijd tussen de afspraken door, in mijn eigen tijd. En totdat het huwelijk strandde had ik er ook geen problemen mee om dat achterwege te laten waar dat gewenst was. Pas het eind 2018, kwam er een moment dat ik moest toegeven dat die hobby uit de hand gelopen was. Maar nog steeds was ik geen losgeslagen idioot als het gevolg van drank. Anders kon ik dit geheel zoals ik nu doen niet in alle vrijheid noteren en publiceren hè. Dan is het wel zo dat er ook genoeg stomme acties niet illegaal zijn, maar goed, toon mij degene die volledig rationeel door het leven gaat en ik zal hem proberen te volgen. Perfectionisme is een nobel streven, naast een bloedirritante eigenschap tenslotte.

Enfin, waar waren we: O ja. Ik gebruikte en daardoor was alles in mijn leven zo gelopen. Is jouw versie. En GGNET en notabene het NFI en de FPA Noord Holland, die zitten allemaal in een bizar complot om volledig onterecht mij aan te praten dat ik aan schizofrenie, of psychosegevoeligheid lijd, en honderden medewerkers die ik door de jaren versleten heb, zaten allemaal in het complot – of wisten niet beter, of althans ze zouden mij valselijk gediagnosticeerd hebben. De rechtsspraak kan ook helemaal niet vertrouwen op het NFI tenslotte, want het zijn een stel huichelaars. En ik was min of meer opgelicht met een Wajong uitkering die ik kennelijk alleen kreeg omdat ergens verzonnen was dat ik een stoornis heb, los van mijn middelen misbruik.

Ja, en SolutionS heeft je nog gevoed ook in deze aperte waanbeelden van je, want als ik maar verantwoordelijkheid neem voor mijn middelen misbruik, dan zouden unicorns een pot met goud bij de regenboog toveren en zou al het psychische lijden volledig tot het verleden behoren.

En toen ik wel eens terugviel in alcohol gebruik, iets waar ik natuurlijk niet trots op was, waar ik me al voor dood schaamde en waar ik gigantisch van baalde … Toen besloot jij dat ik dat deed om Jou te Pesten. Want ik haat niet alleen mezelf, maar jou ook! En dit was mijn manier om jou expres te kwetsen. En ik had geen respect voor – toegeven, niet geringe – de inspanningen die je had geleverd in het kader van mijn herstel. Als het had gekund was je waarschijnlijk nog namens mij door die kliniek heen gegaan en had je alles anders en beter gedaan. Tenslotte is het jou in de loop der jaren wel gelukt om alles te laten staan. Waarvoor niets dan lof. Maar je weet zelf, iedereen werkt zijn eigen proces. En dat ik, lekker dwars wil liggen, nou als je dat werkelijk gelooft…

Wacht ik zal het heel simpel voor je duiden mam: Je moeder had pillen voor haar kopzorgen. Je zusje heeft pilletjes voor haar kopzorgen. En je zoon, moi, heeft pilletjes voor kopzorgen. Nou weet ik dat ik misschien een hele overhaaste conclusie poneer hier hoor. En je moet ook vooral niets tegen je zin in doen. Maar zou het wellicht tot de mogelijkheden behoren dat jij ook wel eens baat zou kunnen hebben bij een pilletje om het nadenken wat dragelijker en realistischer te maken voor jezelf en je omgeving?

En het is maar een ideetje hoor. Luister vooral niet naar mij.

Zo dat was mijn ei, dat ik moest uitbroeden. Verder is mijn moeder wel lief hoor. Maar dit zat even dwars. En aangezien ze zelf niet in contact wil treden wegens ondoorgrondelijke kronkels of persoonlijke grenzen, doe ik het maar zo communiceren. De groeten en het beste met je voet. Ofzo.

Categories: Autobiografisch

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.