Ik kan het wel niet (2)

Dus waar waren we. Juist, ik werd verliefd. Grappige details hier waar ik helaas wegens zakelijke belangen niet over kan uitweiden. Maar lang verhaal kort: Zij ook op mij!

En dat is goed voor je stemming joh! Zo’n nieuwe vlam! 🙂 Alles gaat momenteel in stroomversnelling. Met hernieuwd zelfvertrouwen gemarineerd in een romantisch sausje pak ik reeds in gang gezette plannen weer op.

Zo loopt er sinds begin 2020 een IPS-traject via TwoMorrow. Waarbij ik het eerste jaar van alles heb gedaan – In mijn hoofd voornamelijk. Ik zou bijvoorbeeld gaan werken als dozen schuiver in een groot magazijn. Gewoon om mijn arbeidsvermogen te testen. Ik was al op gesprek geweest en had het werk al bekeken. En toen daalde het in dat ik daar echt niet gelukkig van zou worden. Sowieso zou het geen cent opleveren en mijn intrinsieke motivatie om dozen te verplaatsen bleek bij inspectie toch maar heel laag.

Dus ondertussen wandelt er hier zo een webdesign opdracht de tuin in. Vol goede moed begin ik een website te kleuteren voor een bevriend opdrachtgever. Het voorlopige resultaat vind je hier … Deze opdracht loopt nog steeds door.

Ondertussen beginnen de romantische gevoelens dus op te laaien. En voor een moment, we schrijven nu september 2020, vond ik het wel prima. Ik was blij dat mijn leven zo voort kabbelde. Ik gaf mijn bijverdiensten netjes door aan het UWV en ondertussen tortelden we wat af al wandelend.

Alles werd serieuzer natuurlijk. De liefde liet zich niet meer weg redeneren en ook voor het werk dat ik nu deed moest ik toch vraagtekens gaan stellen of ik dit ook op de lange termijn wou blijven doen. Alles leuk en aardig in een safespace, maar veel leerervaring zit er ook niet in.

Mijn psychiater had ook al eens aangegeven dat ik toch wat anders om handen zou moeten hebben, iets met collega’s iets waarbij ik gewoon moest komen opdagen – mits en maar zonder besmettingsgevaar. Die logica begon ik steeds meer te voelen. Want een beetje web beheer vanuit huis is toch wel heel wat anders dan een verantwoordelijke functie voor een echte werkgever. Dus ik zocht weer contact met TwoMorrow en briefte ze eind november met mijn plannen om ervaringsdeskundige te worden. Dat was een behoorlijke knoop die ik daar doorhakte, want daarvoor moet ik herkeurd worden. Ik zat tenslotte in een situatie van 100% afgekeurd zonder arbeidsvermogen en voor het lospeuteren van financiering voor een opleiding zou dat in de weg zitten.

Vorige week heb ik de keuringsarts gesproken, deze week deed ik een machtigingsformulier op de bus voor het overleggen van mijn dossier, en ik hoop begin 2021 een fysieke afspraak te krijgen voor herbeoordeling van mijn uitkering. Gelukkig heb ik nog dezelfde verzekeringsarts bij UWV, dat maakt het wel makkelijker.

Ondertussen hier thuis, veel met mijn liefje, de dagen zijn leuk, nuchter en vooral met veel gevoel. Ook wel af en toe momenten van twijfel en gedachten dat ik toch zeker niets meer kan, maar dan weet ik dat ik moe ben en dat mag er gewoon zijn. Zo lang ik deze stip aan de horizon maar blijf volgen. Ik heb nu een lange termijn doel. En bij de geraniums gaan zitten, dat kan altijd nog.

[Wordt vervolgd met de ontwikkelingen zoals die zich voordoen]

Categories: Autobiografisch

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.