Ik kan het wel niet (1)

Dit is deel 1 van een reeks blogs in de actualiteit van vandaag.

Engel & Just – Kleine Stappen

De hele dag kwamen ze, de gedachten dat ik gefaald had. Dat ik de oorzaak van al mijn eigen problemen was. Dat ik me voor schut gezet had. Negatieve, destructieve gedachten die me verleidden om of te gaan gebruiken of mezelf wat aan te doen. En aangezien uiteindelijk maar weinig mensen daadwerkelijk er een eind aan maken van de totale groep die met gedachten aan de dood rond loopt, kwam ik in de spiraal van terugvallen en ik had tijdelijk weer extra medicatie nodig na mijn opname bij SolutionS B.V. Ik was daardoor nog pissiger op mezelf. Hoe moeilijk kon het nou zijn, gewoon nooit meer die troep aanraken. En geen medicijnen gebruiken.

Maar zoals altijd, had ik de lat weer veel te hoog voor mezelf gelegd. De psychiater die ik kreeg bij GGNet stelde voor dat ik een soort training zou doen genaamd COMET-training. Dat is speciaal bedoeld voor mensen met een destructief zelfbeeld. En toen brak de pandemie uit. Lekker dan, training afgelast tot na de zomer.

Met incidenteel een klein recept valium, een onderhoudsdosis antidepressiva en af en toe een fles wijn, wist ik mezelf te redden. Ik had er vrede mee gevonden dat ik nou eenmaal niet perfect ben. En de antidepressiva werkte bijzonder goed tegen de 1000’en gedachtes die ik per dag had. Tja, je wordt er niet veel slimmer van, maar alles beter dan mezelf kwellen met doodsgedachtes. Dus die houd ik er voorlopig nog even in. Er is geen big deal in een SSRI gebruiken als het werkt en nodig is denk ik dan.

Dit alles stond wel haaks op wat ik geleerd had binnen de fellowship. Je kon beter volledig abstinent blijven van alles en voor altijd en de dagen tellen. Tja, dat moet je vooral tegen zo’n dwangneuroot als ik zeggen. Het was pure zelfkastijding dat hele NA programma. Voor anderen werkt het prima hoor, maar ik kon de groepsdruk e.d. niet aan. Daarbij ben ik heel gevoelig voor wat mensen uitzenden. Dus als er 1 terugvaller in de groep zat, dan triggerde dat zwaar op mijn eigen alcohol behoefte. En in mijn optiek was alcohol ook misschien niet het beste, maar beter dan al die drugs die ik achter me had gelaten.

En toen gebeurde er iets bijzonders. Iets waarvan ik had gezegd dat zo’n kneus als ik dat toch zeker niet moest willen na een gefaald huwelijk, maar het gebeurde gewoon: Ik werd verliefd.

Dit verhaal wordt vervolgd, omdat het in de tegenwoordige tijd speelt. Updates volgen zodra de ontwikkelingen dat toelaten…

Categories: Geen categorie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.